..: BilgiEsintileri.com :..

Olgunlaşmaya 'bir adım' daha..

2012-02-01T01:44:00.000+02:00

Benitanıyanlar birazcık bilirler. Çokça dinler az ama ağır laf ederim! Beylik lafları da kondururum, bilmiş bilmiş!! Her zaman da şunu derim: “Tüm gücünüziçinizde! Başka yerde aramayın! Hepsi sadece zaman kaybı olacaktır...”

Herne kadar çok yüksek bir inançla bunu söylesem de bazen bu olmuyor. Biliyorum. Bunukabul de ediyorum. Bu biraz “tekâmül”ile ilgili bir konu. O noktaya gelene kadar bir “ışık” arayacağız. Lakin yineliyorumo ışığı eninde sonunda içimizde göreceğiz ama biz dışarılarda aramaya devamedeceğiz. Bu bir çelişki!

Buyüzden sizleri anlıyorum.. Veben de iki gündür böyle bir süreçte idim. Bazı günler sizin değildir ya! İşte buiki gün böyle bir gündü ya da böyle görmek istemiştim! Seçimimi yapmıştım... Dondurucusoğukta belkide bu ışığı bulabilmek için sebepsizce dışarı çıkmak istedim. Şişli’den Taksim’e yürümeyi düşündüm nereye gideceğimi bilmeden. Yürürken tipi şeklindeyağan karda ne kadar fazlaca yere baktığımı fark ettim. Soğuktan ve kardankorunmak için yere bakma işi beni resmen yalnızlaştırmıştı. Anında doğruldum! İşteo zaman ağaç dallarında biriken karları, kartopu oynayan mahallenin çocuklarını, köpeğinekazak giydirip dışarı çıkan bir hayvanseveri, kar temizliği yapan iyi kalplibakkalımızın varlığını hissettim. Yani teklik duygusu gitmiş bütünlük duygusugelmişti ama bunu bir “ışık” olarak göremedim veya görmek istemedim. Sadece yüzümübiraz yukarı kaldırarak ne çok farkındalık yaşadığımı daha sonra anlayacaktım.

SonrasıTaksim.. Beyoğlu.. Sokak simitçisinden alınan bir simit ile Tünel’e doğruilerleme çabası.. İnsanların koşuşturmaları ve benim ağır ağır yürümem. İnsanlar o koşuşturmayı yaparken saniyelersanki benim için daha ağır geçiyor gibiydi.. Onlar ile aynı zaman diliminde olmadığımdan emindim. Sonra Tünel’denaşağıya inerken daha önce hiç gitmediğimi fark ettiğim Galata Kulesi sağımda tümendamı ile duruyordu. Tepesine şöyle bir baktım! “yok canım” dedim.. “bu kardave deli gibi soğukta hem de rüzgarda..” bunu derken vücudum yönelipGalata Kulesi’ne ilerlemişti bile! “Peki, ben istemezken oraya beni yönelten benkimdi?”.. sanırsam bu duyguyu biliyordum!

Yerli Martı Kardeş

Vetahmin edeceğiniz gibi beş dakika sonra Galatakulesi’nin en tepesindeydim.

Müthiş bir rüzgar,soğuk ile bir olmuş iliklerinize kadar sizi hissettiriyordu. Sanırsam Türkolarak bir tek ben vardım orada. Herkes turist! "Şu koskoca İstanbul’da buranınyerlileri bu havada niye gelsin ki? Allah'ın günü mü yok! " derken bir martı geldi ve inanılmaz bir şekilde bir metre yanımdaki taş duvara kondu ve oradan gitmedi! Bütün herkes başınatoplanmış deli gibi fotoğraf çekiyordu. Bir ara göz göze geldik ve “ben deburanın yerlisiyim” der gibi baktı bana. Gözümden yaş süzülürken bunu yaşatan, duygulanmam değil soğuktan sersem olan gözüm ve vücudumun tepkisi olduğunu anladım ya da ben öyle hissettim! Ve baya bir fotoğraf çekiminden sonra vedalaştık yerli martı kardeşile…

Tam içeriye geçecekken birden bire bir şey oldu! Gökyüzünün sadece güneş olan kısmı aniden belirdi ve deli gibi ısıtmaya başladı! Hani güneş kar topluyor derler ya! Sadece on dakikalığına bulutlar ile güneş bir anlaşma yapmış, bulutlar güneşin önünü açmış ve güneş, o kar ve tipi esnasında tüm güzelliği ile parıl parıl parlıyordu. Yanımda martı kardeş, gökyüzünde güneş sanki herkes birbirinin eş'i gibi birlik halinde idi. Öylece kalakalmış gökyüzünü izlerken sanırsam o anı fotoğraflamak en büyük keyfim oldu. İşte size O an! Hem de blog sayfasını taşarak karşınızda :)

Galata Kulesi'nden bakıldığında Eminönü, Sarayburnu istikameti

Taksim'in vazgeçilmezi: Tramvay

Sonra Tünel'den Taksim'e geri istikamette yürümeye koyulurken "madem bu kadar dondum, biraz daha donayım veşu tramvay’ı fotoğraflayayım" dedim! Tipi şeklinde yağan kar ve donan ellerim ile beş altı dakikalık bekleme sanki beş altı saat gibi geldi. Lakin güzel bir kızı bekler gibi bekliyor hissine kapıldım ve bu duygu hoşuma gitmişti. Çok geçmeden de beyaz bürümüş her taraftan salınarak kırmızı eteği ile gelen güzel bir İstanbul hanımefendisi gibi geldi. O an'larıda kareye sığdırdıktan sonram makinem ve donmuş ellerim ile otobüse attım kendimi ve oradan da istikamet doğruca evime oldu!

Tanrının en güzel yeri! Sıcacık bir ev! Her defa olduğu gibi yine şükrettim! Yine bir farkındalık anı idi!

Birazdaha iyiydim ama onca mucizeden sonra hala o ışığı bulamadığıma inanıyordum. Sonra facebook dagezinirken beklediğim mesaj o zaman geldi. Mesaj şu an eğitim aldığım Livcon’unCEO’su Metin Çınaroğlu’nun bir gününü anlatmasının içinde gizli idi. Ayrılmış puzzle'lar birleşti o anda. Sanki sayın Metin bey'in yazısının öğütler kısmının bazı vurguları resmen bana yazılmıştı. Resmen irkilmiştim! İtiraf ediyorum bütün yaşadıklarımın en etkileyici anı idi. Beni anlatıyordu bu yazı! Yaşadığım duygu tam anlamı ile bunlar idi. Sanki Metin bey kendini anlatacakken yanlışlıkla beni anlatmıştı! Hem de bu gün! Tam zamanında.. Resmen sarsılmıştım.. Ve işte o sıra patır patır sokaktaki iyi kalpli bakkalımız, kartopu oynayan çocuklar, ağaç dallarındaki karlar, yerli martı kardeş, güneşin yüzü, koşuşturan insanlar, tramvay'ın güzelliği .. ve daha nicesi sıralandı gözümde. Puzzle birleşmişti!

Veböylelikle aslında tüm mesajlar gün içinde verildiğinin de işte o an farkına vardım.

Bugün1 Şubat 2012! Bu farkındalık ile sizlere güzel bir gün ve ay diliyorum hatta buyazıyı ne zaman okursanız o günün farkındalığı ile sizi selamlıyorum.

Şimdi puzzle ı birleştiren öğütlerlere gelelim. Sayın Metin Çınaroğlu’nun yazısının bir bölümü;

“Sıkıştığınızda neler yapmalısınız?

1. Duygu ve düşünce olarak nerede olduğunun farkına var. Bulunduğun yere nasıl geldiğini bir düşün. Bu süreçten bir şeyler öğreniyor musun; yoksa aynı çaresizliği tekrar tekrar yaşayıp duruyor musun? Aynı şeyleri yaparak farklı sonuçlar alamayacağını sanırım biliyorsun. Bugüne kadar yaptıkların ancak seni bugüne kadar elde ettiklerine götürecektir. Modelini değiştir.

2. Yaşamının hedeflerinin getirdiği sorumlulukları kabul et. Seni istediğin yere götürecek tek kişinin SEN olduğunu bil! Kendine şunu söyle; '' Bu duruma kendimi ben soktum ve bundan kendimi BEN çıkarabilirim, kurban rolünden çıkıyorum!''

3. Bu değişim süreci ile ilgili karşılaşacağın her türlü zorluğu yenmeye motive olacağına ve sabırlı davranacağına karşı söz ver.

4. Eğer bir planın varsa, hemen eyleme geç, yoksa hemen bir plan oluştur.

5. Sıkıştığın her seferinde, mutlaka her hangi bir şey yap. Ne olduğu önemli değil, seni küçücük bir adım ileri iten herhangi bir şey yapman bile fark yaratacaktır.

6. Birilerine yardım et. Eğer kendinle ilgili bu kadar üzülecek zaman bulabiiyorsan, ihtiyacı olan birini bul ve ona yardım ederek kendini birazcık unut. Ne verirsen orada sana da bir şeyler çıkacaktır, merak etme.

7. Duygularının kontrolünü eline al. Ne düşündüğüne dikkat et. Negatif düşüncelerden uzak dur. Negatif insanlardan uzak dur. İki negatif insan tanıyorsan; birbirlerine tanıştır ve kaç!

8. Pozitif beklentiler yarat. Beklenti isteklerden daha güçlüdür. Yaşamının daha iyi gideceği ile ilgili pozitif beklentiler yarat. Evreni olumlu etkile ki sana olumlu şeyler dönsün.

9. Geçmişi yeniden çerçevele. Geçmiş şimdinin paralelinde giden bir gelecek olduğundan, geçmişiniz sürekli geleceğinizi etkiler. Nasıl yani? Şöyle: Eğer şu anda geçmişteki bir olayı düşünüp negatif etkileniyorsanız ve bu etkiden dolayı gelecekte size etki edecek bir şeyi yapıyor ya da yapmıyorsanız geçmişiniz şimdinin yanında devam eden bir gelecek halini alır. Geçmişe bakışın kendini kötü hissettiriyorsa bu geleceğini de mahvediyor demektir. İnsanların çoğu geçmişte yaptıklarından aldıkları sonuçlar yetmiyormuş gibi geçmişteki negatif deneyimlerini sürekli şimdiye taşırlar ve şimdiyi ve geleceğin enerjisini düşürürler. Bir negatif şeyi bir kere yaşarlar ve beş bin kere deneyimlerler. Geçmişini düşündüğünde aldığın derslerin, öğrendiklerinin ya da olumsuz deneyimlerinin seni ne kadar motive ettiğini düşün. Böylece şimdinin paralelinde ki geçmiş seni geleceğe olumlu taşısın. ”

ESK

Fotoğraflar Nikon D300 ile çekilmiştir.. Ticari olmamak koşulu ile izinsiz kullanabilirsiniz :) Memnun olurum..

‘Her şey düşünceden doğar’ dediler

2012-01-29T15:08:00.001+02:00

Öyle ise ‘düş’ünüyorum..

Düşünmek: Aslına bakarsanız ne büyük bir hazine! Hem emrinize amade, hem karşılığında bir ücret talep etmiyor hem de içinde müthiş zenginlikler barındırıyor. Tabiki fark edebilene! Tek yapmanız gereken düşünme eylemi! Peki, kaçımız bu hayatta gerçekten düşünüyor?

“Her şey düşünceden doğar” cümlesi basit gibi görünse de bugün her şeyi var eden kusursuz bir cümle. Aklınıza gelebilecek her şey bu cümlenin eseridir. Şu an baktığınız ekranı, monitörü var eden şey bu hale gelmeden önce sadece bir düşünceden ibaretti mesela.

Gelin bu cümleyi parçalara bölelim ve bir ameliyat yapalım!

Sondan başlayalım…

“doğar”

‘Doğmak’ yani ‘doğma eylemi’ nden gelen bir kelimedir. Dünyaya gelmek, ortaya çıkmak, sonucu olmak gibi anlamlara gelir. ‘Doğar’ dediğinizde düşünce, hayal, fikir gibi zihinde birdenbire bir şeylerin ortaya çıkması, oluşması gibi zihinsel faaliyetleri tetikleyen bir eylem olarak açıklayabiliriz. Sadece bu sihirli kelime ile güneş doğar, düşünce doğar, birlikten kuvvet doğar(¹), eylemlerin ruhundan doğar(²), … gibi deyişleri örneklendirebiliriz.

“düşünceden”

Hadi bu kelimeyi sadeleştirelim. Düşünceden, düşünce'ye gidelim. Düşünce, düş eyleminin yapıldığı durumdur. Düş mü? O da nedir? Türk Dil Kurumu derki; gerçek olmayan şey, imge; uyurken zihinde beliren olayların bütünü, rüya; gerçekleşmesi istenen şey, umut; belli olmayan, bilinmeyen, rastlantı.

Yani düş kelimesi imge, rüya, umut ve rastlantı kelimeleri ile tarif ediliyor. Ne büyülü bir kelime! Ne çok anlamlar barındırıyor kendi içinde. ‘düşünce’ kendiliğinden var olan, ruhen algılanabilen asıl gerçeklik olarak açıklanıyor. İde, idea, fikir, mütalaa kelimeleriyle de destekleniyor.

Demek ki bundan sonra düşünürken bir kez daha ‘düş’üneceğiz.

Peki –den eki nedir? Sözcüklerin ayrılma halidir. Yani ayrılma durumunu gösterir. “düşünceden” dediğinizde aklınıza gelen bir fikrin aklınızda oluşarak size kopup gelmesi olarak açıklayabiliriz. Düş ’ten kopup bilincinize gelmesi ve oradan da kopup size ulaşmasıdır.

Nasıl gidiyor.. Koptuk mu? :)

“her şey”

“her” kelimesi önüne geldiği ismin benzerlerini kapsayacak biçimde genelleştiren bir sözdür. Mesela ‘her gün’ dendiğinde sadece bir gün olmadığını bütün günler olduğu anlamını çıkartırız. Bunun dışında da Türkiye Türkçesi ağızlarında çok özel bir kelimedir. Her, ‘canlılık, parlaklık’ demektir. ‘Hayır, iyilik’ anlamına da gelmektedir.

“şey” ise madde, eşya, söz, olay, iş, durum vb.nin yerine kullanılan, belirsiz anlamda bir sözdür.

“her şey” dediğimiz zaman ise bu belirsizliğin tekrarları için kullanıldığını görürüz.

....

Bu yazımda bir sonuç kısmı olmayacak. Yani yazarın burada anlatmak istediği ifade sonuç kısmında özetlenmeyecek. Ben bunun yerine yazmın başına döneceğim ve size tekrar şunu diyeceğim:

“Her şey 'düş'ünceden doğar”

İyi düşler..

ESK

¹ atasözümüz

²Hz.Mevlan’ın meşhur sözü : "Kendindendir çektiklerin gölgenden değil. Ne yaptın da sana dönüşünü görmedin? Ne ektin de ektiğini biçmedin? Eylemlerin ruhundan ve bedeninden doğar.. Sonra da çocuğun gibi gelip eteğinden tutar."

Kuantum dedikleri 'şey'

2012-01-28T12:19:00.001+02:00

Bugünlerin en popüler kelime listelerinde ‘kuantum’ yer alıyor. Herkesin ağzında bir ‘kuantum’ dur bir ‘secret’ dır gidiyor. Çoğu kimse anlamını bile bilmiyor. Ağızdan dolma laflar ağzımızda ahkâm kesiyoruz. ‘düşündüm, istedim ama olmadı. Para tuzağı bunlar!’ gibi yorumlara verilen cevaplar genelde şöyle oluyor: “yahu demek ki yeteri kadar istememişsin!” veya “hayrına değilmiş demek ki!” gibi telkinler alıyoruz. Oysaki gerçek farklı.. Nasıl mı?

Öncelikle temel bilgilerden başlayalım. İngilizcede “quantum” olarak yazılan bu kelime “ne kadar” demektir. Latince bir kelimedir. Kuantum Fiziği işin bilim yanıdır. Bunu ayrı bir yazımda yer vereceğim. Sadece Albert Einstein’ın Olasılıklar Kuramına göre söylediği cümleyi dikkatlice ve yavaşça okumanızı rica ediyorum: “İki olay arasındaki etkileşimde ya da bir olayın gelecekteki evriminde hangi sonuçların doğacağını değil, hangi sonuçların daha olası olduğunu kestirebiliriz ama kestirimlerimiz de doğru olmayabilir.”

İşte bu bilimsel kanıtlar eşliğinde olaya bakarsanız kuantum bir düşünce sistemidir. Derin ve yaratıcı boyuttadır. Burada bir takım inanç sistemlerimizin farkına vararak aslında onlarda değiştirme ve yeniden oluşturma yapılır inancı vardır. Bunun en radikal örneğini şöyle verebilirim ama bunun için bir an söyleyeceğim şeyin gerçek olduğuna inanmanız ve bunun içinizde yaratacağı duyguya bakmanız gerekir. Hazırsanız soruyorum: “Aslında bunca yıl senden saklamış olduğumuz gerçeği sana söyleme zamanı geldi. Bunu söylemek zor ama biz senin gerçek annen ve baban değiliz! Biz seni evlat edinmiştik. Bu gerçeği artık bilmenin zamanı geldi. Anne ve babanı da tanıyoruz.”

Bir an bunun gerçek olduğunu düşünsenize. İçinizdeki değişimin gücü sizi dehşete düşürebilir. Bir anda tüm değer yargılarınız, tüm inançlarınız yok olabilir yerine müthiş bir kaygı, boşluk ve kavramsızlık yer alabilir. Muhtemelen bu sözleri idrak ettiğinizde boş boş karşınızdakine bakacaksınızdır. Bu şekilde ne oluyor sizce? Öncelikle sizi şekillendiren tüm inanç sistemleri sekteye uğruyor. Yıllardır inandığınız şeylerin aslında gerçek olmadığını gördüğünüzde müthiş bir değişim ve yenilenme başlıyor. Bu durum kiminde intihar ile sonuçlanıyor, kimin de ise hayata yeniden bakarak!

İşte kuantum da böyle bir şey! Yani bir olaya (olguya) bakış açınızı değiştiğiniz zaman ve bunu içselleştirdiğinizde hayatınız da değişmeye başlıyor. Çünkü kararlarınız değişiyor. Seçimleriniz değişiyor. Bu her türlü konu olabilir. İlişki, para, aile, korkular, kariyer, … Unutmayın her şey düşünceden doğar! Bu kadar basit ama bir o kadar da zor bir konu bu! İnançlarınızı, yargılarınızı, önyargılarınızı, alışkanlıklarınızı değiştirmek için Albert Einstein'ın meşhur sözünü hatırlatmak isterim: "İnsanların önyargılarını değiştirmek atomu parçalamaktan daha zordur." Lakin bu bir yapıldı mı o zaman görün sizdeki değişimin gücünü! İç huzura doğru müthiş bir yolculuk başlar. İnanamayacağınız başarılara imza atmaya başlarsınız. Unutmayın! Olasılıklar dünyasında yaşıyoruz ve herşey mümkün!

Kuantum düşünce sisteminin çeşitli ilkeleri zamanla oluşmuş ve herkes kendi doğrusuna göre ilkeler benimsemiş durumda. Her kuantum kitabında farklı ilkeler görebilirsiniz. Hiçbiri yanlış değil, hiçbiri doğru da değil. Sizce nasılsa öyledir!

Ben de bu konularda ciddi araştırmalar yapıyor ve eğitimler alıyorum. Benim kuantum ile ilgili çalışmalarımın dayanağı "Hz.Mevlana'nın Dünya Görüşü" olduğu için onun bir sözü ile yazıma nokta koymak istiyorum. Işık ve sevgi ile kalın!

"Kendindendir çektiklerin gölgenden değil.

Ne yaptın da sana dönüşünü görmedin?

Ne ektin de ektiğini biçmedin?

Eylemlerin ruhundan ve bedeninden doğar..

Sonra da çocuğun gibi gelip eteğinden tutar."

Hz. Mevlana

NOT: Bu yazımda çok derin bir açıklama yapıp sizi sıkmak istemedim. Kafanıza takılan soruları sorabilirsiniz. Bu konu hakkında daha çok yazacağım, deneyimlerimi de..
erolserhatk@gmail.com

ESK

İstanbul'da bir müze: Panoroma 1453

2012-01-27T20:00:00.001+02:00

Soğuk bir cumartesi günüydü. Beni ne fişekledi bilmiyorum kalktım "Panoroma 1453" müzesine gittim. Öncelikle İstanbullu olun olmayın çok güzel tabelalar ile yönlendirme yapmışlar. Yeterki Topkapı'ya gitmesini bilin :) Topkapı Kültür Parkı içinde devasa bir yer. Park'da çok güzel. Ne gariptirki müzenin sitesinde ulaşım bilgilerine otobüs, metrobüs, tramvay bilgileri yer verilmemiş. Yanlış bilmiyorsam Cevizlibağ durağında inip hemen ulaşbiliyorsunuz.

Adından da anlaşılacağı gibi Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul'un fethini 360 derece görsellikler ile, top sesleri, mehter sesleri, atlıların sesleri ile anlatan canlı bir müze. Daha merdivenlerden yukarı çıkıp tavanı gördüğünüzde "vaaaaovv" demeye başlıyorsunuz. Ancak mutlaka kulaklık almanızı öneriyorum. Kulaklık olmadan o anları yaşayamıyorsunuz. Cihaz sayesinde yüzünüzü nereye döndürürseniz o gördüğünüz çizimin hikayesi anlatılıyor. Bunun dışında müze içinde çok fazla da o döneme ait bilgiler mevcut. Gerçekten çok modern tasarlanmış bir müze.

Müze hakkında kısa bilgi vermek gerekirse; 31 Ocak 2009 tarihinde açılan müzenin tasarımı ve projelendirmesi 2003'te, uygulama çalışmaları ise 2005 yılında başlamıştır. Müze 2008 yılında 5 milyon dolarlık bir maliyetle tamamlanmıştır ve aynı zamanda Türkiyenin ilk ponaramik müzesi olma özelliğine sahiptir. Müzenin fikir sahibi ve projenin koordinatörü ressam Haşim Vatandaş'tır.*

İzleyici, müzedeki bu platforma çıktığında 10 saniye kadar sürecek bir şok yaşayabilir. Müzedeki panoramik resme ilk defa bakan kişi, optik alışkanlıkları nedeniyle eserin gerçek boyutlarını kavrayamayacaktır. Bu durum, resmin boyutlarını kavramayı sağlayacak referanslar, başlangıç ve bitiş gibi dayanak noktalarının bulunmamasından kaynaklanmaktadır. Müze, ziyaretçiye, kapalı bir mekâna girildiği halde, tekrar 3 boyutlu bir dış mekâna çıkılmış duygusunu yaşatmaktadır.*

Müze her gün, 09:00-18:00 arası açık.

TC Vatandaşları için giriş ücreti 5 TL, Öğrenci: 3 TL, Yabancı uyruklular : 10 TL

Cihazın kiralaması da 5TL idi.

Resmî sitesi: http://www.panoramikmuze.com/

Müzeyi doyadoka gezdikten sonra Kuşatma 1453, Okay Tiryakioğlu'nun Timaş yayınlarından çıkan kitabını sıcağı sıcağına okumanızı öneririm. İşte o vakit herşey daha anlamlı oluyor.

İyi geziler diliyorum..

gezi tarihim : 7 Ocak 2012

* http://tr.wikipedia.org/wiki/Panorama_1453_Tarih_M%C3%BCzesi

'bence' bir 'öğrenme' hikayesi

2012-01-27T16:48:00.001+02:00

1 Eylül 1980 Antakya-Hatay doğumluyum..

Çocukluk yıllarım doğduğum şehirde geçti. Üniversiteyi kazanıp Antakya'yı terk-i diyar ederken geride bıraktıklarımın aslında kişiliğimi şekillendiren mirasım olduğunu İstanbul'da yaşayınca anladım.

İlkokul ve lise yıllarım kabuslarlar ile doluydu.. Gerçekten çok tembeldim ama gerçekten. En kabus dolu saatler pazar günleri olan veli toplantıları idi. Hani o güne kadar bin türlü yalan söylersiniz! "Derslerim çok iyi!", "şu sınavdan 5 aldım!", "hoca gelmedi o yüzden eve erken geldim!",... Ancak o pazar günü hepsi birer film şeridi gibi gözünüzün önünden geçerken ve annen-baban eve gelir, sen uyuma numarası yaparken gerçekten uyursun.

Yani koca 11 yıllık eğitim sürecimde insan hiç mi karnesini gönül rahatlığı ile eve getirmez idi?! Gerçi evet.. Getirdim! Sadece bir kez!.. O da 'Teşekkür Belgesi' - 1995-96 yılında.. Lise 3'de.. Buna rağmen öğretmenim not olarak şunu düşmüş : "Derslere olan ilgisi artmış.." Düşünsenize! Lise 3 son ve ben bu notu alıyorum. İnanılır gibi değil! Ne oldu ise lise 3 de oldu.. İkinci dönemde fırtına gibi eserek tüm alttan derslerimi verdim ve üniversiteye kapak attım.

Şimdi geriye dönüp baktığımda matematiksel olarak ne kadar tembel de olsam öğrenmeyi sevdiğimi farkettim.. Mesela sınıflarda her zaman öğretmenin en gözdeleri arasında idim. Dersi dikkatle dinliyor, ödevleri yapıyor, öğretmenlerimin saygısını kazanıyordum. Bunun yanında elektirik üretmek için ütünün prizini makas ile kesmişliğim de yok değil! Aklımca icat deneyecektim! Annemin haklı tokadı ile icadım son bulduğu çok anlar yaşadım. Sonra türlü türlü alengirli işlerin hep mimarı olmuşumdur. Genelde de hepsi güzel bir dayak ile son bulurdu. En son çok sevdiğim bisikletimi para kazanmak için sattığım günü hatırlıyorum da.. "yok artık!" diyorum düşündükçe. Hepsinin altında aslında öğrenme istekleri vardı. Birşeyleri deneyimleme ve deneme isteği. Kısacası durağan olamıyordum hayatta! Bu istek derin ve tutku doluydu ama bir o kadar da disiplinsizdi. İşin içine 'disiplin' katabilseydim emin olun bugün çok farklı olacaktım :)

En nihayetinde üniversiteyi kazandım. Artık göç zamanıydı. Antakya'da 'öğrenmeyi' severken, İstanbul'da 'yaşarken öğrenmeyi' sevmiştim. Üniversite hayatımda yapmadığım iş kalmadı.. Her eylemde öne atılma talebim sanırsam Antakya'daki eylemsizliklerimden kaynaklanıyordu. Çok keyif dolu anılardı. Öğrenme ve eylemde olma istediğim o kadar baskındıki öğrenmediğimi hissettiğim anda okuduğum üniversiteyi bırakıp yeni bir üniversite denemeye cesaret edecek kadardım. Sen git, güzelim Bilgi Üniversitesi İşletme-İktisat bölümünden ayrıl Haliç Üniversitesi İşletme bölümüne gir!.. Hem de aileye haber vermeden! Evet.. Tam da bunu yaptım ve bugün baktığımda kesinlikle tavsiye etmemekle birlikte iyiki yapmışım diyecekler listesinde yer alan bir eylemim olarak tarihe geçti :)

İş hayatında ise büyüklerimin iş yapış ve işe bakış tarzlarını 'izleyerek öğrendim' bir süreç idi. Bununla beraber her zaman bir yorum katma hevesim başıma büyük dertler açtığıda oldu. Yöneticilerimin sağ duyusu ile dizginlendim ama rahat da duramadım çok fazla! Taklit edemedim bir türlü onları. Çünkü kültürel mirasım buna engel oluyordu. İçimdeki 'ben olma' duygusu herşeyin üzerindeydi. Birşeyler katma isteği ile kanım kaynıyordu. Beni 'ben' yapamayan her işte ya çuvallıyordum ya da yapamıyordum. Yine de bu süreçte iyi bir 'izleyici' olduğuma inanıyorum.

Şimdi 2012 yılına girerken yepyeni bir sayfa açtım. Tüm geçmişimi, bütün yaşanmışlıklarımı ve reddettiğim tüm 'ben' leri aldım yanıma, çıktım bir yola! İşte bu kararı verdiğim gece 'acemilik' döneminden 'kalfalık' dönemine terfi etmiş oldum. Bundaki öğrenme duygum ise bambaşka. Farkındalık ile öğreniyorum bugünlerde.. Şimdileri 'farkındalık' dolu anlar yaşıyorum ve bunu bolca deneyimliyorum.

Yarınlar artık çok daha güvenli benim için..

Bu blog sitesi bu farkındalıkları sizler ile paylaşmak, hayatı dolu dolu yaşamak için var..

Ocak 2012 / Şişli - İstanbul
ESK

1 Kitap 1 Düşünce : 'Kuşatma 1453'

2012-01-27T12:25:00.001+02:00

Kuşatma 1453 - Okay Tiryakioğlu - Timaş Yayınları - 258 syf - Tarihi Roman

Aslında bakarsanız kitap hayal gücünüzü sürekli canlı tutan ve akışı olan bir roman niteliğinde. Olaylar biraz tarihsel bilginiz ile birlikte 'cuk' diye oturuyor. Hele de İstanbul'daki PANORAMA 1453 müzesini gezdi ve oradaki hikayeleri dinledi iseniz kitabı okumak daha da keyif veriyor insana (kitabı müze sonrası hediyelik eşya dükkanından almıştım).

Konuyu çok fazla anlatmama gerek yok sanırsam. Mehmet Han'ın nasıl Fatih Sultan Mehmet Han olduğunu anlatıyor.. Kitap hem Mehmet Han'ın, Osmanlı'nın fetihe bakış açısını betimlerken hem de Konstantin'in ve Kral Konstantinos'un bakış açıları ile çok daha zengin bir hal alıyor.

------------

Bununla beraber kitabın akışı esnasında, tarihe olan merakım, 'Tarihi Roman' kavramı hakkında kafamda çok fazla soru işaretleri de oluşturdu. Yani okuduğunuz kitap, günün sonunda yazarın kaleminden anlatılan bir romandan ibaret! Karakterler hayali veya kurgu ile oluşturulmuş. Dayanakları afaki olan bir konudan bahdebiliriz. Bir yandan keyif ile okurken romanı diğer yandan şu soruların yanıtını arıyorum;

Gerçekten o hisleri yaşanmış mı?

Yazar konuyu tarih ile gerçek anlamda ilişkilendirmiş mi acaba?

Sadece bu kitapları okuyarak tarih bilgimizde ciddi yanılgılar yaşamaz mıyız? Önyargılarımız oluşmaz mı?

Gerçekler ile tarihi roman ne derece bağlantılı? Veya ne derece bağlantılı olmalı?

bunlar hakkında biraz düşünmek gerek sanırsam...

Tüm bunlar ile beraber nacizane önerim; 'Tarihi Roman' alırken yazarı hakkında iyi araştırma yapılması gerekir. Yazarın samimiyet duygusu ile tarihsel konunun derinliğini ne derece bildiği hakkında otoriter bir fikir edinmek gerekiyor. Aksi halde tarih hakkında çok ciddi önyargılarımız oluşabilir ve bunu yenmek çok zor olabilir!

ESK